Het gastenboek
Van Pica Museum
Geef hier uw verhaal, anekdote of opmerking over Pica. Om een inzending te kunnen plaatsen, moet u zich eerst aanmelden/inschijven. Inzendingen voor dit gastenboek worden direct geplaatst, maar de redactie behoudt zich het recht voor ongepaste bijdragen te verwijderen.
Inhoud |
Pica
In de afgelopen jaren is binnen bibliotheek-land het aantal mensen dat wist waar de naam PICA voor staat/stond drastisch veminderd. Daarom nog een keer: het gaat om "Project voor GeIntegreerde Catalogus Automatisering". Waar PICA voor staat/stond is daarentegen heel erg duidelijk. Het werk van PICA is niet weg te denken. Wat zou bibliotheek-Nederland zonder moeten beginnen? Maar toch de naam PICA, eerst nog opgenomen in "OCLC PICA", raakt nu echt uit het oog. Toch kunnen we er zeker van zijn dat hij niet uit het hart gaat. CBS, GGC, LBS, OUS, allemaal systemen die bij ons nog wel even PICA-systeem zullen heten. Nu ik dit opschrijf wordt naast mij, aan de volgende tafel, een nieuwe collega ingewerkt door een "oude". Het woord PICA-systeem is daarbij niet van de lucht!
Het P-woord is nog lang niet verdwenen. Het is voorlopig goed verankerd in het bibliografische format dat in Nederland, Duitsland, Frankrijk en nog meer landen wordt gebruikt: PICA3, PICA+ . Het is een ijzersterk format, dat, ondanks concurrentie van DublinCore, MARC21 en zeker Unimarc, nog niet uit markt ligt. In de korte tijd dat ik in Leiden bij PICA werkte heb ik mogen meewerken aan de Krantenbank, helemaal in een PICA+-variant. Zo is ook in die hoek is "PICA" dus niet passé.
Ik wens OCLC veel geluk met PICA.
Teunis van Lopik
Afscheid van Pica...
Met lichte weemoed maar vooral met warmte denk ik terug aan mijn jaren bij Pica! Het was midden jaren negentig: de periode dat Pica grote stappen in de wereld begon te zetten (het binnenhalen van de centrale catalogus voor de Franse Universiteitsbibliotheken, het implementeren van het LBS bij hogescholen, de uitbreiding van de dienstverlening in Duitsland, het begin van de “serieuze verkering” met OCLC in Dublin Ohio) en dat in eigen land de eindgebruikerdiensten in steeds hoger tempo de markt begonnen te veroveren. De belangrijkste mijlpaal voor mij was de geboorte van PiCarta (nog altijd ben ik een verwende gebruiker en vind ik interface en zoekmachine behoren tot de besten). Ook het ontstaan van de eindgebruikerdienst voor openbare bibliotheken, Publiekwijzer, heb ik vanaf de basis mogen meemaken. Dit was de start van tal van ontwikkelingen waarmee, hoewel nu grotendeels in andere vorm, klanten in de openbare bibliotheeksector dagelijks hun informatie halen en vragen stellen via www.bibliotheek.nl. Ik durf wel te stellen dat bij Pica de blauwdruk voor deze dienst is ontstaan.
“Als je bij Pica hebt gewerkt, kun je iedere baan in deze sector aan,” zeiden we bij de business unit Online Information Services wel eens gekscherend, als de spanning voor opleveringen of grote conversies weer eens opliep of als we moesten knokken voor een plek op de ontwikkelplanning voor een van onze klanten. Tot op de dag van vandaag ben ik blij met de kansen en het vertrouwen die ik van de toenmalige directie heb gekregen. Het heeft me mede gevormd tot wie ik in het werkzame leven ben! En inderdaad, je leerde er ook je “vrouwtje” wel staan. De manier waarop er werd ontwikkeld voor en met klanten was in die tijd uniek voor onze branche en deze werkmethode heeft zeker navolging gekregen bij veel partners in het veld. Soms was je meer een “lid” van de club dan een klant! Ik hoop dat dit uitgangspunt ook in de toekomst behouden blijft!
Adieu Pica! Ik wens je een even succesvolle toekomst toe onder de vlag van OCLC!
Saskia Leferink-Karstens
Pica
Het zal raar zijn om de naam Pica niet meer tegen te komen in mijn werk. Het zal dus ook wel even duren voor de naam Pica echt uit het c.q. mijn dagelijkse spraakgebruik verdwijnt. Zolang ik in (Nederlandse) bibliotheken werk, was ’Pica’ er altijd. Toen ik in 1975 in de UB Leiden ging werken was ’Pica’ een van de ‘kopzorgen’ van mijn baas Han de Groot. En nu, meer dan 30 jaar later, is het een van mijn ’aandachtspunten’. Van kaartjesfabriek tot Worldcat. Het kan verkeren…
Hanna de Vries
Pica begintijd
Blijf me altijd herinneren de tijd, dat ik wekelijks naar de UB Utrecht - meestal op vrijdagmiddag - vanuit de UB Nijmegen afreisde in het prille begin, dat Pica begon. In het magazijn stond een terminal pgesteld en daar konden we oefenen onder het toeziend oog van Guus van Wesemael om titels uit een bestand van de BNB te selecteren. De verbinding verliep via een modem en de computer was opgesteld bij het toenmalige Arsycom. Dat ging ook nog wel eens mis, zodat ik verschillende malen in Utrecht arriveerde en dan hoorde de ponskaarten-machine werkt niet etc. Dat waren de echte pionierstijden van Pica.
"" Harry Janssen ""
